U bent nu hier:

Blog Stéphanie - American dream

Nog een weekje, en dan is het alweer over. Dan moet ik terug naar de Hollandse klei. Niet echt iets waar ik naar uitkijk. Ik doe mijn best om nog even heel erg te genieten van het Amerikaanse leven. 

Dat betekent dat ik mezelf volprop met Mac& Cheese (het ultieme bewijs dat Amerikaanse smaakpapillen echt verloederd zijn: het heeft de smaak, textuur en kleur van babyvoeding, maar hé, het is Amerikaans, mijn collega’s zijn er dol op, en ik vind stroopwafels ook alleen lekker als ik ze niet kan krijgen, dus...), bagels met cream cheese (die dan weer wel heel lekker zijn) en gigantische bekers met refill cola. Ik geef geld aan alle zwervers die vrolijk liedjes zingend door het park gaan. Ik drink alleen nog maar uit grote rode plastic bekers, ik keten mezelf vast aan mijn Amerikaanse vrienden. Ik scherp mijn accent nog een beetje aan, luister naar alle eindeloze verhalen van de zeer praatgrage Bostonians, en als ik daar niet naar luister, luister ik naar Kiss108 of Pandora, ik steun de Amerikaanse economie nog een beetje door mijn dollars uit te geven aan alles wat nog op mijn todolijstje staat...

En dan is het over. Een halfjaar is voorbijgevlogen. Een halfjaar waarin ik het superdruk had, vaak zelfs te druk om even tien minuten de tijd te nemen voor een blog, maar wat een fantastisch halfjaar. Ik ga dus snel verder met genieten, beseffen dat ik nu nog in Boston ben en me realiseren hoe geweldig het hier eigenlijk is. Want voordat ik het weet sta ik weer in de Hollandse klei, en dan is het voorbij. Alsof het allemaal een droom was: mijn American Dream.
 
PS Mijn Amerikaanse avontuur mag dan wel over zijn, maar ik ga gewoon een volgend avontuur tegemoet: coschappen! Ook hier zal genoeg over te schrijven zijn... Tot snel!

Stéphanie


Meer blogs van Stéphanie

Waardeer dit bericht:

Ziet u geen reactieformulier? Dan dient u eerst in te loggen. Reacties. (1)

" Op kleigrond groeien de beste aardappels


knuffel"

Omi, Cuijk - 04-02-2010 22:22